Σάββατο, 5 Ιανουαρίου 2013

Γενέθλια...στον χάρο

5 Γενάρη σήμερα!
Σας είπα καλή χρονιά;Δεν είπα η γαϊδούρα.Καλή ,Υγιή και Ευλογημένη  Χρονιά εύχομαι για όλους.
Το τελευταίο εξάμηνο έχω καταρρίψει όλα τα ρεκόρ αγένειας στους κώδικες ευγένειας του διαδικτύου... Το μυαλό μου  ταξιδεύει αλλού.Και είναι αλλού.
Σήμερα πήγα σε κάτι γενέθλια ..μα δεν ήταν χαρούμενα.
Τρία χρόνια περάσαν και δεν τολμούσα να πάω να αφήσω ένα λουλούδι.Να αντικρίσω την τελευταία του κατοικία. Δεν είναι ότι φοβόμουν,δεν είναι ότι  δεν ήθελα...
Είναι ότι δεν το πίστευα,δεν μπορούσα να το χωνέψω και να έρθω στην θέση της μάνας που έχασε το παιδί της.
Από το πρωί τριγυρνούσε η μορφή της μάνας στο μυαλό μου.Πήρα τηλέφωνο να της πω πόσο την σκέφτομαι...και μου είπε :Θέλω να έρθεις.
Μάζεψα κουράγιο,είπα δεν θα κλάψω.... και αν κλάψω δεν με πειράζει.
Ο χώρος ήσυχος  και τα καντήλια αναμμένα.
Έψαχνα να βρω τον "τόπο" και τον βρήκα.
Τραγική σύμπτωση....4-5 άνθρωποι νέοι εκεί στην σειρά,άλλη μέρα άλλη χρονιά,αλλά όλοι νέοι.
Είδα μάτια να με διαπερνούν ...και της μάνας βουρκωμένα.Δεν άντεξα παρά μόνο  μερικά δευτερόλεπτα.
Ευτυχώς οι προμήθειες μου σε χαρτομάντηλα αρκετές.Έτσι είχα κάτι να κάνω...άνοιγα την τσάντα την έκλεινα και πάλι από την αρχή.
Η θλίψη,  τα πως και τα γιατί ήταν ότι σκεφτόμουν.
Μια μεγάλη αγκαλιά με την μάνα μας ισορρόπησε και μου είπε: Ήταν άγγελος γι αυτό και ο Θεός τον ήθελε κοντά του.Μα μου λείπει.
Λείπει σε πολλούς το γέλιο του ,το πείραγμα του και η καλοσύνη του.Μα πιο πολύ στην οικογένεια του.
Τελικά δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα στην ζωή από το να βλέπεις στον τάφο το παιδί σου.

Γι αυτό λέω υγεία.....



Αφιερωμένο στον Κυριάκο που μας άφησε πριν 3 χρόνια και ήταν μόλις 17....